BANA SESLEN EN UMUTSUZ GÜNLERİNDE

Ömrümü teraziye koysam
Sen tarafı ağır çeker
Dilimi tutsam, yazmasam olmaz
Tartılmaya değer

Korkunun dalkılıç yiğitleri
Beni de yokluyor zaman zaman
Gözlerimde bir filmdir başlıyor
Ömrümün inişli çıkışlı gelgitleri

Şöyle olsalar, böyle olsalar
Akın akın bırakmıyor yakamı
Üstesine sensiz olduğum akşamlar
Anılar bozuyor fiyakamı

Gençlik çağımızın rüzgârları
Kırk yıl önceki unutulmaz rüzgârları
Yeni baştan esse sessizce
Yeni baştan yaşasak sevdamızı gönlümüzce

Bu ömrün hiçbir şeyinde değilim ben
Bana gereken yalnız sensin sen
Gözlerim gözlerine, ellerim ellerine mecbur
Bilebilsen, bilebilsen

Katlandığın yalnızlıklar, acılar
Birebir bende de var
Zorlu dağlar, geçit vermez okyanuslar
Sana giden bütün yolları kapar

Mutlu günlerden yaman ayrılıklara düşmek
Karşı koyamadığımız kaderimiz olmuş
Ayrı ufuklarda gözlerin, ayrı ufuklarda ümitlerim
Yüreğimizi dağlayan özlem olmuş

Bu ömrün hiçbir şeyinde değilim ben
Sen de öylesin biliyorum
Bana gereken yalnız sensin sen
Sen de öylesin diyorum

Bana seslen en umutsuz günlerinde
Yüreğin aydınlanacak göreceksin
En umutsuz günlerinde seninleyim
Yüreğimde fenerler göreceksin…
25 Mayıs 2006

Oyhan Hasan BILDIRKİ