Susmak nafile şimdi,
Güneşte, dolunayda ne işim vardı?
Hele hele gökkuşağıyla yarışmak neyin nesiydi?
Yaşıyorsam, umudum ölümde şimdi…

Gönlüm bir uçurtmaydı, koptu birdenbire
Umutlarımı aldı yanına uçup gitti.
Başım belâda değildi senden önce;
Yaşıyorsam, umudum ölümde şimdi…

Koca okyanusları aş desen, aşamam
Sensizliğim gözlerimden dökülen, yaş değil.
Koş gel desen, heyecandan yığılır kalırım;
Yaşıyorsam, umudum ölümde şimdi…

Alın yazıma küskünüm,
Sana çıkan yollarımı tutmuş haramiler.
Beyaz atlı şehzade de değilim, üzgünüm;
Yaşıyorsam, umudum ölümde şimdi…

Umudum dediğim yok artık,
Gönlüm bir tuhaf kanıyor.
Donduruldu günaydınlar, merhabalar;
Yaşıyorsam, umudum ölümde şimdi…

Günler kurşun gibi ağır, çekilmiyor
Saat değil, dakikalar durdu sanki, geçmiyor.
Sensiz akşamların sabahını görmesem daha iyi;
Yaşıyorsam, umudum ölümde şimdi…
20 Ağustos 2006

Oyhan Hasan BILDIRKİ

Aklım Köroğlu kesilse de
Yüreğimde yâr hasreti var
Yakamı bırakmıyor
Önümde ardımda senden kalan hatıralar
Kurşun gibi ağır zamanlardayım
Vefasızlık çekilmiyor
Hava bulutlandı, kapandı senden sonra
Varsın kapansın
Gözlerine hasret gözlerim her şafakta
Yağmur gibi ağlasın
Sebil ettim yüreğimi
Dileyen istediği gibi yağmalasın
Aklım Köroğlu kesilse de
Yüreğim Kerem gibi yanar

Rüzgâr gibi geldi geçti
Sözlerin kurşun
Yüreğim delik deşik
Karanfilin morundan mı
Kırmızı gülün alından mı
Nedendir bilemedim
Kırk yılın bedelini
Tek şafakta ödedim
Şimdi asılsam ne çıkar
Yüreğim Kerem gibi yanar

Hiçbir şeyin tadı yok şimdi
Gözlerim gülmesini unuttu
“Günaydınlı sabahlar” da masalmış
Ötesi acı bir rüyâ
Kırk yıldır kanar da kanar
Ötesi acı bir rüyâ
Sözlerin kurşun
Gözlerine hasret gözlerim her şafakta
Şimdi asılsam ne çıkar
Aklım Köroğlu kesilse de
Yüreğimde yâr hasreti var
18 Ağustos 2006

Oyhan Hasan BILDIRKİ

Hep gecede yaşadım
Zorluk kırbacı sırtımda
Dayandım.
İlkbaharı görsem de
Tutamadım.
Toyluk çağımdan bu yana
Sonbaharda yaşadım.

Yaşadım şükür fakat gülmedim
Aç olsam da, açıkta kalsam da ölmedim
Yağmur düştükçe elime, yüzüme
Tepeden tırnağa ıslandım
Karlar yağdıkça saçlarıma
Beyaza bulandım
Şemsiyem yoktu
Açamadım.

Sonra seni ortak ettim kaderime
Ağustosta bile buz kesen kaderime
Yetmedi.
Çile yumağımızı örsünler diye
Çocuklar takıldı peşimize.

Günler ağır mı ağır
Aylar yıl gibi uzun
Güneş desen üstümüze doğmuyor;
Çekebilene aşk olsun!

Biliyorum gecenin ötesi aydınlık
Orada uzanıp gidiyor
Beklediğim bahar ülkesi
İnanıyorum
Gecenin ötesi aydınlık
Bu umutla yaşıyorum şimdi
Haberin olsun.

Oyhan Hasan BILDIRKİ

Oturup yok ettim, bir güzel sildim anılarımı
Gönlüm yorgun değil, omuzlarım daha dik şimdi
Arı kovanına dönen kafam rahat
Hafiflemişim

Kafdağı korku vermiyor bana şimdi
Anka kuşunu da istediğim yok
Sımsıcak gözlerin üzerimde, el eleyiz
Bir çift sözün yüreğimde şiir olur

Seninleyim ya gökyüzü masmavi
Umutlarım teker teker çiçek açıyor
Dolunaysız akşamlarda bile
Karanlık geceyi aydınlatıyor

Yüreğimizde hüznün perdeleri yok
Yepyeni anıları yazıyoruz birlikte
Sevgi yağmurları yağdıkça ıslanıyoruz
Zaman tetikte

Bütün renkler bizden yana
Yeşilden gök mavisine
Yüreğimizde cıvıl cıvıl sevgi kuşları
Doludizgin uçan atlarını çatlatır gibi
Coştukça koşuyor

Bu şiirin bitimi yok
Sen varsın
Bu şiir muhteşem
Tut elimi bir tanem
Elim elinde kalsın!
10 Ağustos 2006

Oyhan Hasan BILDIRKİ

Önümde gideceğim yol duruyor,
Sevgi yolu yanında uzanıyor.
Haydi seç seçebilirsen birini;
Kaderim mi ne, beni bırakmıyor?

Biri var beni çağırır durmadan,
Gözlerinde bin bir umut parıldar.
Biliyorum kalbimdeki anahtar;
Sevgi kapılarını tek tek açar.

Gece dolunay kesiliyor görsen,
Güneşle bir duygularım atlanmış…
Kafdağı’na doğru uçuyor bilsen,
Aklım zindanda, gönlüm kanatlanmış!

Zor çağlar geçti, mor çağdayız şimdi,
Sevda nedir bilir olmuş gönlümüz.
Seninle birlikte yoldayız şimdi;
Birer birer açar solmuş gülümüz.

Önümde gideceğim yol duruyor,
Biri var beni çağırır durmadan.
Aklım zindanda, gönlüm kanatlanmış;
“Keşke”siz günlere akşam olmadan!
9 Ağustos 2006

Oyhan Hasan BILDIRKİ

Seni unutmak mı yavrum?
Seni unutmak mı?
Alınyazımsın benim,
Kara bahtım, kem talihim…
Seni unutmak mı yavrum?
Seni unutmak mı?
Ne gezer?

Yıldızlar bizim şarkımızı söyler, bilir misin?
Nehirler ilk kaynağına dökülür daima.
Bülbülün ötmesi gülü içindir
Ve gülün açılması bilir misin?
Yalnızca bülbülü içindir.

Yeminlere dökmedik mi aşkımızı?
Seni unutmak mı yavrum?
Seni unutmak mı?
Ne gezer?

Ben daima seni yaşarım…
Şimdi sen yoksun, anılarımız var.
Ellerin, gözlerin var beni terk etmeyen,
Resmin var.

Seni unutmak mı yavrum?
Seni unutmak mı?
Ne gezer?
Ağustos 1970

Oyhan Hasan BILDIRKİ

Ulu kayaların en ucundan,
Soylu bir çiçek bana durmaksızın gülümsüyor.
Çaresizlik denizine düşmüşüm, zordayım:
Dağcı da değilim üstelik, zirvelere çıkamam,
Paraşütle atlasam; korkarım, tutamam…
İlk defadır kaderime isyan tellerim kabarıyor,
İlk defadır elim kolum bağlı, bekliyorum.
Soylu bir çiçek bana durmaksızın gülümsüyor,
Ulu kayaların en ucundan!

Yılların kurşun gibi ağır yükü yüreğimde,
Nakış nakış işlediğim ölümsüz resmin gözlerimde;
Yaşayıp gidiyorum!
Bir şarkısın sen, sevdiğim
Ömrümü adam eden bir şarkısın sen;
Unutur muyum?
Soylu bir çiçek bana durmaksızın gülümsüyor,
Ulu kayaların en ucundan!

Özlem denilen haini kovamadım yüreğimden
Zaman zaman yoklayıp beni endişelendiriyor.
Sevgiye sırtını dönmüş bir dünyanın şafağında;
Samanyolu’nda yıldız toplamak derdindeyim…
Belki bir soran olur, isteyen olur diye
Sevgilerin peşindeyim.
Ulu kayaların en ucundan,
Soylu bir çiçek bana durmaksızın gülümsüyor.
Soylu bir çiçek bana durmaksızın gülümsüyor,
Ulu kayaların en ucundan!

Samanyolu’ndan yıldız toplamak benim işim,
Sevgi sebilleri kurmak en ıssız köşeye bile
Bölüşmek, üstelik dağıttıkça çoğalmak…
Ben şairim, ne yapayım?
Soylu bir çiçek bana durmaksızın gülümsüyor,
Ulu kayaların en ucundan!
30 Temmuz 2006

Oyhan Hasan BILDIRKİ

Ben yoksul bir şairim, hayâl taciriyim…
Özlem denizine dalmadan nefes alamam.
Damar damar kanımda, çın çın kulaklarımda bir ses:
“Seni geceye bırakamam!..”

Nefes nefese zamanın her dakikasında,
Samanyolu’nun altında, Kutup yıldızının kucağında…
Çorak toprak ortasında, gözesiz pınar başında;
“Seninleyim ağzına attığın her lokmada.”

Kara gecede, geciken dolunayın peşinde,
Yıldız yıldız koşturan benim.
“Bak her yıldızdan gülümsüyorum sana.”
Sonsuza kadar seninleyim.

Ben yoksul bir şairim, hayâl taciriyim…
Sensiz akşamlara dayanamam.
“Sensizlik beni de öldürür sonra”
Sensizliğe katlanamam.

Bırak; kalbimi o el dövsün, kanatsın…
Şiir şiir aksın göz yaşlarım!
“Güneş de gelse, ay da gelse”
Rüyâdayım, uyanamam…

Elin bende, elim sende
Gözlerin gözlerimde…
Kimsesiz değilim;
Yüreğin yüreğimde!
26 Temmuz 2006

Oyhan Hasan BILDIRKİ

Birkaç kelime,
Bir iki çift söz…
Canım günaydın,
Sımsıcak merhaba.
Sevgiler ilk nefeste;
Yaşamak bu işte!

Bir avuç yıldız,
Gülümseyen dolunay…
Geceye sinen görüşmeler,
Gündüze düşen şiirler.
Sevgiler ilk nefeste;
Yaşamak bu işte!

Sevgi bağının bahçıvanıyım ben,
Dalındaki güllerim sen.
Gülümün teri, kokusu yüreğimde,
Bülbülün umudu ikimizde.
Sevgiler ilk nefeste;
Yaşamak bu işte!

Bir tutam umut gözlerimizde,
Sınırsız özlemlere açık yüreklerimiz.
Zaman doludizgin geçiyor;
Tutuklamak elimizde.
Sevgiler ilk nefeste;
Yaşamak bu işte!
24 Temmuz 2006

Oyhan Hasan BILDIRKİ

Bu ne sevgi böyle? İnanılması oldukça zor,
Tutulmaz bir çift yürek kanatlanmış uçuyor.
Gökyüzü masmavi, hem de inadına masmavi;
Sevda ağacının dalında iki bülbül dem tutuyor.

Sevgilimin gözlerinde hüzünle ikiz ümitler,
Sıralı sırasız yıldız yıldız doğup parlıyor.
Papatya fallarında ya seviyor, ya sevmiyor zamanları:
Yüreğim dalga dalga, kulağım çınlıyor!

Dudağımızda mutluluk türküleri, duygularımız şahlanıyor;
Zaman donsun istiyoruz, dönmesin dünya diyoruz!
Çile dağlarının yumaklarını çözdük birer birer,
Zor ayrılık günlerinden gelip sevda akşamlarına doğuyoruz.

Bu şiir mutluluk türküsü, menekşe yazında yazılıyor…
Bu şiir bir sevda türküsü, yüreklerimize yazılıyor.
Bu şiir bir ebem kuşağı, renk renk gökyüzüne yazılıyor,
Bu şiir sıcak yâr kucağı; yol yol alnımıza yazılıyor.

Kederli günlerimizi tutukladık, Kafdağı’nın ardında kilitli,
Özlem özlem yandığımız sevda akşamlarını iple çekiyoruz.
Mutluluk yağmurları düştükçe yüreklerimize;
Gökyüzü hep kapalı kalsın diye bekliyoruz.

Şimdi sonsuz bir bayram sevinci yüreklerimizde,
Havai fişekleri gibi bin bir renkli.
Masallardan gerçeğe dönmüş bir dünyada yaşıyoruz;
Kırkıncı oda korkusu da yok içimizde!
18 Temmuz 2006

Oyhan Hasan BILDIRKİ